20 ผลลัพธ์ สำหรับ -imprecat-

หรือค้นหา: -imprecat-, *imprecat*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

imprecate	(vt) สาปแช่ง (คำทางการ), See also: แช่ง, Syn. curse
imprecate	(vi) สาปแช่ง (คำทางการ), See also: แช่ง, Syn. curse
imprecation	(n) การสาปแช่ง, See also: การแช่งด่า, Syn. curse, oath
imprecate on	(phrv) สาปแช่ง, See also: ด่า
imprecate upon	(phrv) สาปแช่ง, See also: ด่า

Hope Dictionary

imprecation

(อิมพระเค' เชิน) n. การสาปแช่ง, การแช่ง, การแช่งด่า, Syn. execration

Nontri Dictionary

imprecate	(vt) สาป, แช่ง, แช่งด่า
imprecation	(n) การแช่ง, การสาป, คำสบถ

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

สบถ	[sabot] (v) EN: swear ; curse ; abuse ; revile ; imprecate

Oxford Advanced Learners Dictionary

imprecate	(vt) /i1 m p r i k ei t/ /อิ้ม ผริ เข่ ถึ/ /ˈɪmprɪkeɪt/
imprecated	(vt, vt) /i1 m p r i k ei t i d/ /อิ้ม ผริ เข่ ถิ ดึ/ /ˈɪmprɪkeɪtɪd/
imprecates	(vt) /i1 m p r i k ei t s/ /อิ้ม ผริ เข่ ถึ สึ/ /ˈɪmprɪkeɪts/
imprecating	(vt) /i1 m p r i k ei t i ng/ /อิ้ม ผริ เข่ ถิ่ง/ /ˈɪmprɪkeɪtɪŋ/
imprecation	(n) /i2 m p r i k ei1 sh @ n/ /อิม ผริ เค้ เฉิ่น/ /ˌɪmprɪkˈeɪʃən/
imprecations	(n) /i2 m p r i k ei1 sh @ n z/ /อิม ผริ เค้ เฉิ่น สึ/ /ˌɪmprɪkˈeɪʃənz/

WordNet (3.0)

imprecation	(n) the act of calling down a curse that invokes evil (and usually serves as an insult), Syn. malediction, Example: he suffered the imprecations of the mob
imprecation	(n) a slanderous accusation

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Imprecate

v. t. [ imp. & p. p. Imprecated p. pr. & vb. n. Imprecating ] [ L. imprecatus, p. p. of imprecari to imprecate; pref. im- in, on + precari to pray. See Pray. ] 1. To call down by prayer, as something hurtful or calamitous. [ 1913 Webster ]

Imprecate the vengeance of Heaven on the guilty empire. Mickle. [ 1913 Webster ]

2. To invoke evil upon; to curse; to swear at. [ 1913 Webster ]

In vain we blast the ministers of Fate,
And the forlorn physicians imprecate. Rochester. [ 1913 Webster ]

Imprecation

n. [ L. imprecatio: cf. F. imprécation. ] The act of imprecating, or invoking evil upon any one; a prayer that a curse or calamity may fall on any one; a curse. [ 1913 Webster ]

Men cowered like slaves before such horrid imprecations. Motley.

Syn. -- Malediction; curse; execration; anathema. See Malediction. [ 1913 Webster ]

Imprecatory

a. Of the nature of, or containing, imprecation; invoking evil; as, the imprecatory psalms. [ 1913 Webster ]

Time: 0.0253 seconds, cache age: 18.913 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/