| grouch | (n) คนขี้บ่น, Syn. complainer, grumbler |
| grouch | (vi) บ่น, See also: พึมพำ, Syn. grumble, mutter |
| grouchy | (adj) บูดบึ้ง, See also: อารมณ์เสีย, Syn. ill-tempered, Ant. even-tempered, easygoing |
| grouch | (เกราชฺ) vi. บ่น, แสดงความไม่พอใจ n. คนขี้บ่น, คนที่มีอารมณ์บูดบึ้ง, Syn. complain |
| grouchy | (เกรา'ชี) adj. บูดบึ้ง, ไม่พอใจ, คับอกคับใจ, อารมณ์ไม่ดี., See also: grouchily adv. grouchiness n., Syn. ill-tempered, sulky |
| grouch | (n) คนหงุดหงิด, คนขี้บ่น |
| grouch | (vi) ไม่สบายใจ, มีใจคอหงุดหงิด, บ่น, ไม่พอใจ |
| grouchy | (adj) หงุดหงิด, พร่ำบ่น, ไม่สบายใจ, ไม่พอใจ, อารมณ์ไม่ดี |
| อารมณ์ไม่ดี | [ārom mai dī] (v) EN: be in a bad mood ; be in a bad temper ; feel blue ; lose temper ; be upset ; be cranky ; be grouchy FR: être de mauvaise humeur [ f ] ; être de mauvais poil (fam.) |
| บูดบึ้ง | [būtbeung] (adj) EN: sullen ; wry ; sulky ; grouchy FR: morose ; morne |
| grouch | He is a bit of a grouch in the morning. |
| grouch | |
| groucho | |
| groucho | |
| grouchy |
| grouch | |
| grouchy | |
| grouched | |
| grouches | |
| grouchier | |
| grouching | |
| grouchiest |
| grouch | (n) a bad-tempered person, Syn. crank, churl, crosspatch, grump |
| grouch | (v) show one's unhappiness or critical attitude, Syn. scold, grumble, Example: He scolded about anything that he thought was wrong; We grumbled about the increased work load |
| grouch | n. A bad-tempered person. |
| grouch | v. i. to complain habitually, especially about minor or routine annoyances. |
| grouchy | adj. given to complaining or grumbling; prone to show annoyance at slight provocation; irritable. |