| disinherit | (vt) เพิกถอนสิทธิ |
| disinherit | (ดิสอินเฮอ'ริท) vi. ตัดสิทธิการรับมรดก, ตัดสิทธิรับช่วง., See also: disinheritance n. ดูdisinherit |
| disinherit | (vt) ตัดจากกองมรดก, ตัดสิทธิ์ |
| disinheritance | การตัดมิให้รับมรดก [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| disinherited heir | ทายาทผู้ถูกตัดมิให้รับมรดก [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| การตัดมิให้รับมรดก | [kān tat mi hai møradok] (n, exp) EN: disinheritance FR: privation de son héritage [ f ] |
| ตัดพ่อตัดลูก | [tat phø tat lūk] (v, exp) EN: disown ; be disowned ; be disinherit |
| ถูกตัดออกจากกองมรดก | [thūk tat øk jāk køngmøradok] (v, exp) EN: be disinherited |
| disinherit | |
| disinherits | |
| disinherited | |
| disinheriting | |
| disinheritance |
| disinherit | (v) prevent deliberately (as by making a will) from inheriting, Syn. disown, Ant. bequeath |
| disinheritance | (n) the act by a donor that terminates the right of a person to inherit |
| Disinherit | v. t. Of how fair a portion Adam disinherited his whole posterity! South. [ 1913 Webster ] And disinherit Chaos, that reigns here. Milton. [ 1913 Webster ] |
| Disinheritance | n. The act of disinheriting, or the condition of being; disinherited; disherison. [ 1913 Webster ] |
| 勘気 | [かんき, kanki] (n) disfavor; disfavour; disinheritance [Add to Longdo] |
| 勘当 | [かんどう, kandou] (n, vs) disinheritance [Add to Longdo] |
| 廃嫡 | [はいちゃく, haichaku] (n, vs) disinheritance [Add to Longdo] |