| captain | (n) กัปตัน, See also: หัวหน้าผู้ควบคุมเรือ, Syn. shipmaster |
| captain | (n) หัวหน้าทีม, Syn. leader, commander |
| ร.อ. | (n) captain, See also: Capt., Syn. ร้อยเอก |
| นาวาเอก | (n) Captain, See also: Capt, CAPT, Syn. น.อ., Example: ปีนี้พี่ชายของเขาได้เลื่อนยศเป็นนาวาเอก, Thai Definition: ยศทหารเรือสูงกว่านาวาโท |
| ร้อยเอก | (n) an army captain, See also: captain, Example: ขณะที่ครองยศร้อยเอก เขาได้นำทหารเข้าปราบปรามนักศึกษา พร้อมทั้งเข้าทำลายองค์การนักศึกษา |
| กัปตัน | (n) captain, Example: กัปตันบอกลูกเรือให้เตรียมสละเรือหลังจากไฟไหม้เรือ, Count Unit: คน, Thai Definition: นายเรือ, Notes: (ทับศัพท์-อังกฤษ) |
| กัปตัน | [kaptan] (n) EN: captain FR: capitaine |
| กัปตันเรือ | [kaptan reūa] (n) EN: captain FR: capitaine |
| captain |
| captain |
| captain | (n) an officer holding a rank below a major but above a lieutenant |
| captain | (n) the naval officer in command of a military ship, Syn. skipper |
| captain | (n) a policeman in charge of a precinct, Syn. police captain, police chief |
| captain | (n) the leader of a group of people, Syn. chieftain, Example: a captain of industry |
| captain | (n) the pilot in charge of an airship, Syn. senior pilot |
| captain | (n) a dining-room attendant who is in charge of the waiters and the seating of customers, Syn. maitre d', maitre d'hotel, headwaiter |
| captain | (v) be the captain of a sports team |
| captain's chair | (n) a wooden armchair with a saddle seat and a low back that has vertical spindles |
| captainship | (n) the post of captain, Syn. captaincy |
| Captain | n. [ OE. capitain, captain, OF. capitain, F. capitaine (cf. Sp. capitan, It. capitano), LL. capitaneus, capitanus, fr. L. caput the head. See under Chief, and cf. Chieftain. ] A trainband captain eke was he. Cowper. [ 1913 Webster ] The Rhodian captain, relying on . . . the lightness of his vessel, passed, in open day, through all the guards. Arbuthnot. [ 1913 Webster ] Foremost captain of his time. Tennyson. [ 1913 Webster ]
|
| Captain | v. t. To act as captain of; to lead. [ R. ] [ 1913 Webster ] Men who captained or accompanied the exodus from existing forms. Lowell. [ 1913 Webster ] |
| Captain | a. Chief; superior. [ R. ] [ 1913 Webster ] captain jewes in the carcanet. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Captaincy | n.;
|
| Captainry | n. [ Cf. F. capitainerie. ] Power, or command, over a certain district; chieftainship. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] |
| Captainship | n. |
| キャプテン | [きゃぷてん, kyaputen] CAPTAIN [Add to Longdo] |
| Hauptmann { m } | Hauptmänner { pl }; Kapitäne { pl } | captain | captains [Add to Longdo] |
| Kapitän { m } | Kapitäne { pl } | captain | captains [Add to Longdo] |