| aggrieved | (adj) ซึ่งเสียใจ, See also: เศร้าโศก |
| aggrieved | (อะกรีฟวดฺ') adj. เสียใจ, ได้รับอันตราย, ได้รับบาดเจ็บ, ถูกรุกราน -aggrievedness n., Syn. sorrowful |
| aggrieved party | คู่กรณีฝ่ายที่เสียหาย [ ดู party aggrieved ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| แค้น | [khaēn] (v) EN: harbour resentment against ; be resentful ; feel aggrieved ; have malice ; rankle FR: avoir de la rancoeur ; être indigné ; enrager |
| aggrieved | It aggrieved her much that she could not go. |
| aggrieved |
| aggrieved |
| aggrieved | adj. |
| 心外千万 | [しんがいせんばん, shingaisenban] (n, adj-na) being totally upset (by); being completely nonplused (by); being mortified (at); feeling aggrieved (at); finding (it) highly regrettable [Add to Longdo] |
| Geschädigte { m, f }; Geschädigter | aggrieved party [Add to Longdo] |