| aggrieve | (vt) ทำให้เศร้าโศก |
| aggrieved | (adj) ซึ่งเสียใจ, See also: เศร้าโศก |
| aggrieved | (อะกรีฟวดฺ') adj. เสียใจ, ได้รับอันตราย, ได้รับบาดเจ็บ, ถูกรุกราน -aggrievedness n., Syn. sorrowful |
| aggrieve | (vt) ทำให้โศกเศร้า, ทำให้เจ็บปวด, ทำให้ได้รับทุกข์ |
| aggrieved party | คู่กรณีฝ่ายที่เสียหาย [ ดู party aggrieved ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| เสียดแทง | (v) hurt, See also: aggrieve, Syn. ทิ่มแทง, Example: เธอยังจำสายตาหม่นเศร้าของยายเฒ่าได้ มันเสียดแทงจนจำต้องหลบตาและเดินจาก, Thai Definition: สะเทือนความรู้สึก |
| แค้น | [khaēn] (v) EN: harbour resentment against ; be resentful ; feel aggrieved ; have malice ; rankle FR: avoir de la rancoeur ; être indigné ; enrager |
| aggriev | It aggrieved her much that she could not go. |
| aggrieve | |
| aggrieved |
| aggrieve | |
| aggrieved | |
| aggrieves | |
| aggrieving |
| aggrieve | (v) infringe on the rights of |
| Aggrievance | n. [ OF. agrevance, fr. agrever. See Aggrieve. ] Oppression; hardship; injury; grievance. [ Archaic ] [ 1913 Webster ] |
| Aggrieve | v. t. Aggrieved by oppression and extortion. Macaulay. [ 1913 Webster ] |
| Aggrieve | v. i. To grieve; to lament. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] |
| aggrieved | adj. |
| 心外千万 | [しんがいせんばん, shingaisenban] (n, adj-na) being totally upset (by); being completely nonplused (by); being mortified (at); feeling aggrieved (at); finding (it) highly regrettable [Add to Longdo] |