24 ผลลัพธ์ สำหรับ -abjur-

หรือค้นหา: -abjur-, *abjur*

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

(vt) บอกเลิกอย่างเป็นทางการ, See also: สละ, Syn. repudiate, abrogate

Hope Dictionary

(แอบจัวร์') vt. สละ, บอกเลิก, สาบานว่าจะตัดขาด, เลิก -abjuration n.

Nontri Dictionary

abjuration	(n) การยกเลิก, การล้มเลิก, การสละ, การถอนคำ
abjure	(vt) ยกเลิก, ล้มเลิก, สละ, ถอนคำ

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

abjuration	การบอกสละโดยสาบาน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
abjuration	การบอกสละโดยสาบาน [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
abjuration of the realm	การบอกสละประเทศโดยสาบาน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การละทิ้งศาสนา	[kān lathing sātsanā] (n, exp) FR: abjuration [ f ] ; apostasie [ f ]
ละทิ้งศาสนา	[lathing sātsanā] (v, exp) FR: abjurer

Oxford Advanced Learners Dictionary

abjure	(vt) /@1 b jh u@1 r/ /เออะ บึ จั๊ว (ร) ร/ /əbdʒˈʊər/
abjured	(vt, vt) /@1 b jh u@1 d/ /เออะ บึ จั๊ว (ร) ดึ/ /əbdʒˈʊəd/
abjures	(vt) /@1 b jh u@1 z/ /เออะ บึ จั๊ว (ร) สึ/ /əbdʒˈʊəz/
abjuring	(vt) /@1 b jh u@1 r i ng/ /เออะ บึ จั๊ว (ร) หริ่ง/ /əbdʒˈʊərɪŋ/
abjuration	(n) /a2 b jh u@ r ei1 sh @ n/ /แอ บึ จั่ว (ร) เร้ เฉิ่น/ /ˌæbdʒʊərˈeɪʃən/
abjurations	(n) /a2 b jh u@ r ei1 sh @ n z/ /แอ บึ จั่ว (ร) เร้ เฉิ่น สึ/ /ˌæbdʒʊərˈeɪʃənz/

WordNet (3.0)

abjure	(v) formally reject or disavow a formerly held belief, usually under pressure, Syn. forswear, resile, recant, retract, Example: He retracted his earlier statements about his religion; She abjured her beliefs
abjurer	(n) a person who abjures

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Abjuration	n. [ L. abjuratio: cf. F. abjuration. ] 1. The act of abjuring or forswearing; a renunciation upon oath; as, abjuration of the realm, a sworn banishment, an oath taken to leave the country and never to return. [ 1913 Webster ] 2. A solemn recantation or renunciation; as, an abjuration of heresy. [ 1913 Webster ] Oath of abjuration, an oath asserting the right of the present royal family to the crown of England, and expressly abjuring allegiance to the descendants of the Pretender. Brande & C. [ 1913 Webster ]
Abjuratory	a. Containing abjuration. [ 1913 Webster ]
Abjure	v. t. [ imp. & p. p. Abjured p. pr. & vb. n. Abjuring ] [ L. abjurare to deny upon oath; ab + jurare to swear, fr. jus, juris, right, law; cf. F. abjurer. See Jury. ] 1. To renounce upon oath; to forswear; to disavow; as, to abjure allegiance to a prince. To abjure the realm, is to swear to abandon it forever. [ 1913 Webster ] 2. To renounce or reject with solemnity; to recant; to abandon forever; to reject; repudiate; as, to abjure errors. “Magic I here abjure.” Shak. [ 1913 Webster ] Syn. -- See Renounce. [ 1913 Webster ]
Abjure	v. i. To renounce on oath. Bp. Burnet. [ 1913 Webster ]
Abjurement	n. Renunciation. [ R. ] [ 1913 Webster ]
Abjurer	n. One who abjures. [ 1913 Webster ]

EDICT JP-EN Dictionary

宣誓	[せんせい, sensei] (n, vs, adj-no) oath; abjuration; pledge; (P) #16,766 [Add to Longdo]

Time: 0.0155 seconds, cache age: 58.894 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/