| vindicative | (วินดิค'คะทิฟว) adj. แก้แค้น, แก้เผ็ด, แค้น, อาฆาต, พยาบาท, มีเจตนาร้าย, เป็นการทำโทษ., See also: vindicativeness n. |
| vindicativeness | (n) การแก้แค้น, See also: การแก้เผ็ด, การอาฆาต, Syn. malignment, rancorous |
| Vindicative | a. [ Cf. F. vindicatif. Cf. Vindictive. ] Vindicative persons live the life of witches, who, as they are mischievous, so end they infortunate. Bacon. [ 1913 Webster ] -- |