| peroneotibial | -กระดูกน่องและกระดูกแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| post-tibial | -หลังกระดูกแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| muscle, tibialis | กล้ามเนื้อแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibia | ๑. กระดูกแข้ง๒. แข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibia valga | แข้งโค้งเข้า [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibia vara | แข้งโค้งออก [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibiad | ไปทางกระดูกแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibial | ๑. -กระดูกแข้ง๒. -แข้ง [ มีความหมายเหมือนกับ tibialis ] [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibialgia | อาการปวดแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibialis | -แข้ง [ มีความหมายเหมือนกับ tibial ๒ ] [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibialis muscle | กล้ามเนื้อแข้ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| tibia | (n) the inner and thicker of the two bones of the human leg between the knee and ankle, Syn. shin bone, shin, shinbone |
| tibial | (adj) relating to or located near a tibia |
| tibialis | (n) either of two skeletal muscle in each leg arising from the tibia; provides for movement of the foot, Syn. tibialis muscle, musculus tibialis |
| tibialis anticus | (n) a muscle running from the tibia to the first metatarsal and cuneiform bones, Syn. tibialis anterior |
| tibialis posticus | (n) a deep muscle of the leg, Syn. tibialis posterior |
| tibial vein | (n) veins of the lower leg; empty into the popliteal vein, Syn. vena tibialis |
| bowleg | (n) a leg bowed outward at the knee (or below the knee), Syn. genu varum, tibia vara, bow leg, bandyleg, bandy leg |
| knock-knee | (n) an inward slant of the thigh, Syn. genu valgum, tibia valga |
| Pretibial | a. (Anat.) Situated in front of the tibia. [ 1913 Webster ] |
| Stibial | a. [ See Stibium. ] Like, or having the qualities of, antimony; antimonial. [ 1913 Webster ] |
| Stibialism | n. (Med.) Antimonial intoxication or poisoning. Dunglison. [ 1913 Webster ] |
| Stibiated | a. [ NL. stibiatus, from L. stibium antimony. ] (Med. Chem.) Combined or impregnated with antimony (stibium). [ 1913 Webster ]
Stibiated tartar. See Tartar emetic, under Tartar. [ 1913 Webster ]
|
| Tibia | ‖n.; pl. Tibiae [ L. ] 1. (Anat.) The inner, or preaxial, and usually the larger, of the two bones of the leg or hind limb below the knee. [ 1913 Webster ] 2. (Zool.) The fourth joint of the leg of an insect. See Illust. under Coleoptera, and under Hexapoda. [ 1913 Webster ] 3. (Antiq.) A musical instrument of the flute kind, originally made of the leg bone of an animal. [ 1913 Webster ] |
| Tibial | a. [ L. tibialis, fr. tibia the shin bone; also, a pipe or flute, originally made of a bone: cf. F. tibial. ] 1. Of or pertaining to a tibia. [ 1913 Webster ] 2. Of or pertaining to a pipe or flute. [ 1913 Webster ]
Tibial spur (Zool.), a spine frequently borne on the tibia of insects. See Illust. under Coleoptera. [ 1913 Webster ]
|
| Tibial | n. (Anat.) A tibial bone; a tibiale. [ 1913 Webster ] |
| Tibiale | ‖n.; pl. Tibialia [ NL. ] (Anat.) The bone or cartilage of the tarsus which articulates with the tibia and corresponds to a part of the astragalus in man and most mammals. [ 1913 Webster ] |
