| grouch | (n) คนขี้บ่น, Syn. complainer, grumbler |
| grouch | (vi) บ่น, See also: พึมพำ, Syn. grumble, mutter |
| grouchy | (adj) บูดบึ้ง, See also: อารมณ์เสีย, Syn. ill-tempered, Ant. even-tempered, easygoing |
| grouch | (เกราชฺ) vi. บ่น, แสดงความไม่พอใจ n. คนขี้บ่น, คนที่มีอารมณ์บูดบึ้ง, Syn. complain |
| grouchy | (เกรา'ชี) adj. บูดบึ้ง, ไม่พอใจ, คับอกคับใจ, อารมณ์ไม่ดี., See also: grouchily adv. grouchiness n., Syn. ill-tempered, sulky |
| grouch | (n) คนหงุดหงิด, คนขี้บ่น |
| grouch | (vi) ไม่สบายใจ, มีใจคอหงุดหงิด, บ่น, ไม่พอใจ |
| grouchy | (adj) หงุดหงิด, พร่ำบ่น, ไม่สบายใจ, ไม่พอใจ, อารมณ์ไม่ดี |
| พร่ำบ่น | (v) grumble, See also: complain, gripe, grouch, bleat, carp, whine, Syn. พูดพร่ำ, Example: เธอมักพร่ำบ่นเมื่อเห็นผมดื่มเหล้าเป็นประจำ, Thai Definition: พูดพร่ำหรือว่ากล่าวซ้ำๆ ซากๆ อยู่เรื่อยไป |
| บูดบึ้ง | (adj) sullen, See also: wry, sulky, grouchy, Syn. ขึ้งเครียด, บึ้ง, บึ้งตึง, บูด, Ant. เบิกบาน, แจ่มใส, Example: หล่อนสะบัดก้นทำหน้าตาบูดบึ้งใส่พ่อแม่อย่างไม่เกรงใจ, Thai Definition: ที่ไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสเพราะโกรธหรือไม่พอใจ |
| อารมณ์ไม่ดี | [ārom mai dī] (v) EN: be in a bad mood ; be in a bad temper ; feel blue ; lose temper ; be upset ; be cranky ; be grouchy FR: être de mauvaise humeur [ f ] ; être de mauvais poil (fam.) |
| บูดบึ้ง | [būtbeung] (adj) EN: sullen ; wry ; sulky ; grouchy FR: morose ; morne |
| grouch | He is a bit of a grouch in the morning. |
| grouch | |
| groucho | |
| groucho | |
| grouchy |
| grouch | |
| grouchy | |
| grouched | |
| grouches | |
| grouchier | |
| grouching | |
| grouchiest |
| grouch | (n) a bad-tempered person, Syn. crank, churl, crosspatch, grump |
| grouch | (v) show one's unhappiness or critical attitude, Syn. scold, grumble, Example: He scolded about anything that he thought was wrong; We grumbled about the increased work load |
| crossly | (adv) in an ill-natured manner, Syn. grouchily, grumpily, Example: she looked at her husband crossly |
| marx | (n) United States comedian; one of four brothers who made motion pictures together (1890-1977), Syn. Julius Marx, Groucho |
| grouch | n. A bad-tempered person. |
| grouch | v. i. to complain habitually, especially about minor or routine annoyances. |
| grouchy | adj. given to complaining or grumbling; prone to show annoyance at slight provocation; irritable. |
| 马克思 | [马 克 思 / 馬 克 思] Marx (name); Groucho Marx (the star of Duck Soup, 1933); Karl Marx (1818-1883), German socialist philosopher, political activist and founder of Marxism #8,425 [Add to Longdo] |
| Nörglerei { f } | grouchiness [Add to Longdo] |
| griesgrämig { adv } | grouchily [Add to Longdo] |
| griesgrämig; miesepetrich { adj } | griesgrämiger | am griesgrämigsten | grouchy | grouchier | grouchiest [Add to Longdo] |
| nörgeln; quengeln | nörgelnd; quengelnd | nörgelt; quengelt | to grouch | grouching | grouches [Add to Longdo] |