40 ผลลัพธ์ สำหรับ *concomitant*
/คาน ค้า เหมอะ เถิ่น ถึ/     /K AA2 N K AA1 M AH0 T AH0 N T/     /kˌɑːnkˈɑːmətənt/
ฝึกออกเสียง
หรือค้นหา: concomitant, -concomitant-

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
concomitant(adj) ที่เกิดขึ้นด้วยกัน, Syn. accompanying, coactive

Hope Dictionary
concomitant(คอนคอม'มิเทินทฺ) adj. ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกัน, ซึ่งเป็นคู่กัน. n. สิ่งที่มาพร้อมกัน, คุณลักษณะที่เกิดขึ้นพร้อมกัน, Syn. concurrent

Nontri Dictionary
concomitant(adj) คู่กัน, มาพร้อมกัน, ไปด้วยกัน, เกิดขึ้นพร้อมกัน
concomitant(n) สิ่งที่เกิดพร้อมกัน, สิ่งที่ไปด้วยกัน

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
paralytic strabismus; strabismus, incomitant; strabismus, noncomitant; strabismus, nonconcomitantตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
symptom, concomitantอาการเกิดร่วม [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, muscular; strabismus, comitant; strabismus, concomitant; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, noncomitant; strabismus, incomitant; strabismus, nonconcomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, nonconcomitant; strabismus, incomitant; strabismus, noncomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, nonparalytic; strabismus, comitant; strabismus, concomitant; strabismus, muscularตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, paralytic; strabismus, incomitant; strabismus, noncomitant; strabismus, nonconcomitantตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, comitant; strabismus, concomitant; strabismus, muscular; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, concomitant; strabismus, comitant; strabismus, muscular; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
strabismus, incomitant; strabismus, noncomitant; strabismus, nonconcomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
muscular strabismus; strabismus, comitant; strabismus, concomitant; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
comitant strabismus; strabismus, concomitant; strabismus, muscular; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
concomitant๑. -ดำเนินร่วม๒. (จักษุ.) -กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
concomitant strabismus; strabismus, comitant; strabismus, muscular; strabismus, nonparalyticตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
concomitant symptomอาการเกิดร่วม [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
incomitant strabismus; strabismus, noncomitant; strabismus, nonconcomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
noncomitant strabismus; strabismus, incomitant; strabismus, nonconcomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
nonconcomitant strabismus; strabismus, incomitant; strabismus, noncomitant; strabismus, paralyticตาเหล่เหตุอัมพาต [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
nonparalytic strabismus; strabismus, comitant; strabismus, concomitant; strabismus, muscularตาเหล่กลอกคู่ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

CMU Pronouncing Dictionary
concomitant
 /K AA2 N K AA1 M AH0 T AH0 N T/
/คาน ค้า เหมอะ เถิ่น ถึ/
/kˌɑːnkˈɑːmətənt/
concomitant
 /K AA2 N K AH0 M IH1 T AH0 N T/
/คาน เขอะ มิ เถิ่น ถึ/
/kˌɑːnkəmˈɪtənt/
concomitantly
 /K AA2 N K AA1 M AH0 T AH0 N T L IY0/
/คาน ค้า เหมอะ เถิ่น ถลี่/
/kˌɑːnkˈɑːmətəntliː/
concomitantly
 /K AA2 N K AH0 M IH1 T AH0 N T L IY0/
/คาน เขอะ มิ เถิ่น ถลี่/
/kˌɑːnkəmˈɪtəntliː/

Oxford Advanced Learners Dictionary
concomitant
 (n) /k @1 n k o1 m i t @ n t/ /เขิ่น เคาะ หมิ เถิ่น ถึ/ /kənkˈɒmɪtənt/
concomitants
 (n) /k @1 n k o1 m i t @ n t s/ /เขิ่น เคาะ หมิ เถิ่น ถึ สึ/ /kənkˈɒmɪtənts/

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Concomitant

n. One who, or that which, accompanies, or is collaterally connected with another; a companion; an associate; an accompaniment. [ 1913 Webster ]

Reproach is a concomitant to greatness. Addison. [ 1913 Webster ]

The other concomitant of ingratitude is hardheartedness. South. [ 1913 Webster ]

Concomitant

a. [ F., fr. L. con- + comitari to accompany, comes companion. See Count a nobleman. ] Accompanying; conjoined; attending. [ 1913 Webster ]

It has pleased our wise Creator to annex to several objects, as also to several of our thoughts, a concomitant pleasure. Locke. [ 1913 Webster ]

Concomitantly

adv. In company with others; unitedly; concurrently. Bp. pearson. [ 1913 Webster ]


WordNet (3.0)
accompaniment(n) an event or situation that happens at the same time as or in connection with another, Syn. attendant, concomitant, co-occurrence
attendant(adj) following or accompanying as a consequence, Syn. ensuant, concomitant, resultant, accompanying, sequent, incidental, consequent, Example: an excessive growth of bureaucracy, with attendant problems; snags incidental to the changeover in management; attendant circumstances; the period of tension and consequent need for military preparedness; the ensuant response to his appeal; the resultant savings were considerable

EDICT JP-EN Dictionary
付随;附随[ふずい, fuzui] (n, vs) incident to; attaching to; annexed to; concomitant; attending #9,274 [Add to Longdo]
付随現象[ふずいげんしょう, fuzuigenshou] (n) side effect; concomitant [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary
Begleiterscheinung { f }concomitant phenomenon; concomitant [Add to Longdo]
Begleitumstand { m }; Nebenumstand { m } | Begleitumstände { pl }; Nebenumstände { pl }concomitant; concomitant circumstance | concomitant circumstancea; concomitants [Add to Longdo]
begleitend { adv }concomitantly [Add to Longdo]
konkomitierend; begleitend; gleichzeitig { adj }concomitant [Add to Longdo]

Time: 0.9942 seconds, cache age: 53.369 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/