Search result for


(8 entries)
(0.0167 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: reprove, *reprove*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
reprove[VT] ตำหนิ, See also: ดุด่า, ว่ากล่าว, Syn. blame, curse, rebuke

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
reprove(รีพรูฟว') vt.,vi. กล่าวคำตำหนิ,ตำหนิ,ติเตียน,กล่าวหา,ต่อว่า,ดุ,ประณาม,แสดงความไม่เห็นด้วย, See also: reprover n., Syn. censure ###A. praise

English-Thai: Nontri Dictionary
reprove(vt) ตำหนิ,ติเตียน,กล่าวหา,ต่อว่า,ประณาม

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ว่ากล่าว[V] reprove, See also: rebuke, reprimand, censure, admonish, condemn, reproach, scold, Syn. ติเตียน, ติ, ว่าขาน, Ant. ชมเชย, Example: เด็กพวกนี้ถูกพ่อแม่ว่ากล่าวเป็นประจำเพราะมีปัญหาเรื่องความประพฤติ, Thai definition: พูดให้เห็นข้อบกพร่อง
สวด[V] reprove, See also: reprimand, rebuke, berate, censure, blame, condemn, scold, Syn. ดุด่า, ว่ากล่าว, Ant. ชมเชย, Example: ผมถูกเพื่อนสวดเพราะมาช้า, Notes: (ปาก)

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
reprove    (v) (r i1 p r uu1 v)

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Reprove \Re*prove"\ (r?-pr??v"), v. t. [imp. & p. p. {Reproved}
     (-pr??vd"); p. pr. & vb. n. {Reproving}.] [F. r['e]prouver,
     OF. reprover, fr. L. reprobare. See {Reprieve}, {Reprobate},
     and cf. {Reproof}.]
     1. To convince. [Obs.]
        [1913 Webster]
              When he is come, he will reprove the world of sin,
              and of righteousness, and of judgment. --John xvi.
        [1913 Webster]
     2. To disprove; to refute. [Obs.]
        [1913 Webster]
              Reprove my allegation, if you can.    --Shak.
        [1913 Webster]
     3. To chide to the face as blameworthy; to accuse as guilty;
        to censure.
        [1913 Webster]
              What if thy son
        [1913 Webster]
              Prove disobedient, and, reproved, retort,
              "Wherefore didst thou beget me?"      --Milton.
        [1913 Webster]
     4. To express disapprobation of; as, to reprove faults.
        [1913 Webster]
              He neither reproved the ordinance of John, neither
              plainly condemned the fastings of the other men.
        [1913 Webster]
     Syn: To reprehend; chide; rebuke; scold; blame censure.
     Usage: {Reprove}, {Rebuke}, {Reprimand}. These words all
            signufy the expression of disapprobation. To reprove
            implies greater calmness and self-possession. To
            rebuke implies a more excited and personal feeling. A
            reproof may be administered long after the offience is
            committed, and is usually intended for the reformation
            of the offender; a rebuke is commonly given at the
            moment of the wrong, and is administered by way of
            punishment and condemnation. A reprimand proceeds from
            a person invested with authority, and is a formal and
            offiscial act. A child is reproved for his faults, and
            rebuked for his impudence. A military officer is
            reprimanded for neglect or violation of duty.
            [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      v 1: take to task; "He admonished the child for his bad
           behavior" [syn: {admonish}, {reprove}]

Are you satisfied with the result?


เราทราบดีว่าท่านผู้ใช้คงไม่ได้อยากให้มีโฆษณาเท่าใดนัก แต่โฆษณาช่วยให้ทาง Longdo เรามีรายรับเพียงพอที่จะให้บริการพจนานุกรมได้แบบฟรีๆ ต่อไป ดูรายละเอียดเพิ่มเติม
Go to Top