34 ผลลัพธ์ สำหรับ vitiated

หรือค้นหา: -vitiated-, *vitiated*, vitiat, vitiate
เนื่องจากผลลัพธ์มีน้อย ระบบจึงเปลี่ยนคำค้นเป็น *vitiat*

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

Your Honor, we move to vitiate the death-in-absentia filed after Oliver's disappearance at sea aboard the Queen's Gamut five years ago.

ท่านคะ เราขอให้คำร้อง ที่ประกาศให้โอลิเวอร์เป็นผู้สาบสูญ จากเหตุการณ์การหายตัวไปในทะเล เมื่อ 5 ปีก่อน เป็นโมฆะ Honor Thy Father (2012)

Oxford Advanced Learners Dictionary

vitiated	(vt, vt) /v i1 sh i ei t i d/ /ฟิ ฉิ เอ่ ถิ ดึ/ /vˈɪʃɪeɪtɪd/
vitiate	(vt) /v i1 sh i ei t/ /ฟิ ฉิ เอ่ ถึ/ /vˈɪʃɪeɪt/
vitiates	(vt) /v i1 sh i ei t s/ /ฟิ ฉิ เอ่ ถึ สึ/ /vˈɪʃɪeɪts/
novitiate	(n) /n @1 v i1 sh i@ t/ /เหนอะ ฟิ เฉี่ย (ร) ถึ/ /nəvˈɪʃɪət/
vitiating	(vt) /v i1 sh i ei t i ng/ /ฟิ ฉิ เอ่ ถิ่ง/ /vˈɪʃɪeɪtɪŋ/
novitiates	(n) /n @1 v i1 sh i@ t s/ /เหนอะ ฟิ เฉี่ย (ร) ถึ สึ/ /nəvˈɪʃɪəts/

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

vitiate	(vt) ทำให้เสีย, See also: ทำให้เสื่อม, Syn. debase, damage, Ant. repair, mend
vitiate	(vt) ทำให้สกปรก, Syn. diminish, Ant. appreciate
vitiate	(vt) ทำให้เป็นโมฆะ, Syn. invalidate
novitiate	(n) ช่วงเริ่มต้น, See also: ช่วงเข้ามาใหม่, Syn. noviciate
vitiation	(n) การทำให้เสื่อม, See also: การทำให้เป็นโมฆะ

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

vitiate	ทำให้เสียไป, ทำให้เสื่อมเสีย [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
vitiation	๑. การเสื่อมประสิทธิภาพ๒. การทำให้เสื่อมประสิทธิภาพ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ตรีทูต

(n) disorder of the three humours of the body, vitiation of the blood, bile, and phlegm, See also: in great dander, in jeopardy, hazardous, critical ill, dying, on the verge of death, Syn. ตรีโทษ, Example: อาการของเขาเข้าขั้นตรีทูตคงจะไม่รอดแน่ๆ, Thai Definition: ลักษณะบอกอาการสามอย่างที่แสดงว่าใกล้จะตาย

ตรีโทษ

(n) three punishments (vitiation of the blood, bile, and phlegm), See also: the critical symptoms of death, the deadly fever, Syn. ตรีทูต, Example: โบราณว่าผู้ใดเป็นตรีโทษก่อนตายนั้นมีบาปหนัก, Thai Definition: อาการไข้ที่ลม เสมหะ เลือด ประชุมกัน 3 อย่างให้โทษ, ไข้หนักจวนจะตาย

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ทำให้เสื่อมเสีย	[thamhai seūamsīa] (v, exp) EN: vitiate
ทำให้เสียไป	[thamhai sīa pai] (v, exp) EN: vitiate

CMU Pronouncing Dictionary

vitiate

/V IY1 SH IH0 EY2 T/
/ฟี้ ฉิ เอ ถึ/
/vˈiːʃɪˌeɪt/

WordNet (3.0)

novitiate	(n) the period during which you are a novice (especially in a religious order), Syn. noviciate
novitiate	(n) someone who has entered a religious order but has not taken final vows, Syn. novice
vitiation	(n) nullification by the destruction of the legal force; rendering null, Example: the vitiation of the contract
corrupt	(v) corrupt morally or by intemperance or sensuality, Syn. vitiate, demoralize, subvert, profane, demoralise, deprave, misdirect, pervert, debase, debauch, Example: debauch the young people with wine and women; Socrates was accused of corrupting young men; Do school counselors subvert young children?; corrupt the morals
invalidate	(v) take away the legal force of or render ineffective, Syn. vitiate, void, Ant. validate, Example: invalidate a contract
mar	(v) make imperfect, Syn. spoil, vitiate, deflower, impair, Example: nothing marred her beauty

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Invitiate	a. Not vitiated. Lowell. [ 1913 Webster ]
Novitiate	n. [ LL. novitiatus: cf. F. noviciat. ] [ 1913 Webster ] 1. The state of being a novice; time of initiation or instruction in rudiments. [ 1913 Webster ] 2. Hence: The time of probation in a religious house before taking the vows. [ 1913 Webster ] 3. One who is going through a novitiate, or period of probation; a novice. Addison. [ 1913 Webster ] 4. The place where novices live or are trained. [ R. ] [ 1913 Webster ]
Unvitiated	a. Not vitiated; pure. [ 1913 Webster ]
Vitiate	v. t. [ imp. & p. p. Vitiated p. pr. & vb. n. Vitiating. ] [ L. vitiatus, p. p. vitiare to vitiate, fr. vitium a fault, vice. See Vice a fault. ] [ Written also viciate. ] 1. To make vicious, faulty, or imperfect; to render defective; to injure the substance or qualities of; to impair; to contaminate; to spoil; as, exaggeration vitiates a style of writing; sewer gas vitiates the air. [ 1913 Webster ] A will vitiated and growth out of love with the truth disposes the understanding to error and delusion. South. [ 1913 Webster ] Without care it may be used to vitiate our minds. Burke. [ 1913 Webster ] This undistinguishing complaisance will vitiate the taste of readers. Garth. [ 1913 Webster ] 2. To cause to fail of effect, either wholly or in part; to make void; to destroy, as the validity or binding force of an instrument or transaction; to annul; as, any undue influence exerted on a jury vitiates their verdict; fraud vitiates a contract. [ 1913 Webster ]
Vitiation	n. [ L. vitiatio. ] The act of vitiating, or the state of being vitiated; depravation; corruption; invalidation; as, the vitiation of the blood; the vitiation of a contract. [ 1913 Webster ] The vitiation that breeds evil acts. G. Eliot. [ 1913 Webster ]

DING DE-EN Dictionary

Neuling { m }	novitiate [Add to Longdo]
Verderben { n }	vitiation [Add to Longdo]
beeinträchtigen \| beeinträchtigend \| beeinträchtigt \| beeinträchtigt \| beeinträchtigte	to vitiate \| vitiating \| vitiated \| vitiates \| vitiated [Add to Longdo]
verderben \| verderbend \| verdirbt \| verdarb	to vitiate \| vitiating \| vitiates \| vitiated [Add to Longdo]

Time: 0.0207 seconds, cache age: 1.138 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/