| vagrancy | (n) การเร่ร่อน, See also: การพเนจร, การไร้ที่อยู่อาศัย, การระเหระร่อน, Syn. homelessness, hoboism, wandering |
| vagrancy | (เว'เกรินซี) n. ความไม่แน่นอน, ความรวนเร, การพเนจร, การเร่ร่อน, ความจรจัด, ลักษณะจรจัด, Syn. reverie |
| vagrancy | ความเป็นคนจรจัด [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| vagrancy law | กฎหมายว่าด้วยการจรจัด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| vagrancy |
| vagrancy |
| vagrancy | (n) the state of wandering from place to place; having no permanent home or means of livelihood |
| Vagrancy | n. The quality or state of being a vagrant; a wandering without a settled home; an unsettled condition; vagabondism. [ 1913 Webster ] Threatened away into banishment and vagrancy. Barrow. [ 1913 Webster ] |
| 浮浪 | [ふろう, furou] (n, vs) vagrancy; vagabondage; wander around [Add to Longdo] |
| 流浪 | [るろう, rurou] (n, vs) vagrancy; wandering; nomadism; (P) [Add to Longdo] |