| recalcitrant | (รีแคล'ซีเทรินทฺ) adj. ดื้อรั้น, พยศ, ดื้อดึง, ไม่เชื่อฟัง, ไม่อ่อนน้อม, หัวแข็ง, หัวรั้น n. บุคคลที่มีลักษณะดังกล่าว, See also: recalcitrance n. recalcitrancy n. |
| recalcitrant | (adj) ไม่เชื่อฟัง, ฝ่าฝืน, บิดพลิ้ว, ไม่อ่อนน้อม, ดื้อรั้น, พยศ |
| อันธพาล | [anthaphān] (adj) EN: delinquent ; rascally ; wayward ; rough ; unruly; refractory ; recalcitrant ; social evil doer |
| ดื้อ | [deū] (adj) EN: obstinate ; stubborn ; pigheaded ; self-willed ; naughty FR: obstiné ; récalcitrant ; insoumis ; déterminé ; buté |
| เกเร | [kērē] (adj) EN: delinquent ; unruly ; offensive ; wayward ; intractable ; refractory ; recalcitrant ; naughty ; roguish ; good-for-nothing FR: coquin ; espiègle ; fripon |
| เหลือขอ | [leūakhø] (adj) EN: incorrigible ; intractable ; unruly ; refractory ; recalcitrant FR: incorrigible ; irréductible ; réfractaire ; récalcitrant |
| ปากแข็ง | [pāk khaēng] (v, exp) EN: not to say what one thinks or feels ; not talking ; racalcitrant ; obdurate FR: ne pas divulguer ses sentiments ; taiseux |
| ผิดครู | [phit khrū] (v, exp) EN: recalcitrant |
| Calcitrant | a. [ L. calcitrans, p. pr. of calcitrare to kick, fr. calx, calcis , heel. ] Kicking. Hence: Stubborn; refractory. [ 1913 Webster ] |
| 不逞の輩 | [ふていのやから, futeinoyakara] (n) lawless people; gang; malcontents; recalcitrants [Add to Longdo] |