ผลลัพธ์การค้นหาสำหรับ

-transitive-

   
10 รายการ
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: transitive, *transitive*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
transitive[ADJ] เกี่ยวกับสกรรมกริยา
transitive[ADJ] เกี่ยวกับการส่งผ่าน, See also: เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลง
transitive[N] สกรรมกริยา

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
transitive(แทรน'ซิทิฟว) adj. เกี่ยวกับสกรรมกริยา,เกี่ยวกับการผ่านหรือสิ่งผ่าน,เกี่ยวกับสภาพหัวเลี้ยวหัวต่อ, See also: transitivity n.

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
transitiveถ่ายทอด [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
transitiveWith verbs there are intransitive verbs that don't take an object, and transitive verbs that do take an object.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
transitive (j) trˈænsətɪv (t r a1 n s @ t i v)

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
及物[jí wù, ㄐㄧˊ ㄨˋ, ] transitive [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Transitive \Tran"si*tive\, a. [L. transitivus: cf. F. transitif.
     See {Transient}.]
     1. Having the power of making a transit, or passage. [R.]
        --Bacon.
        [1913 Webster]
  
     2. Effected by transference of signification.
        [1913 Webster]
  
              By far the greater part of the transitive or
              derivative applications of words depend on casual
              and unaccountable caprices of the feelings or the
              fancy.                                --Stewart.
        [1913 Webster]
  
     3. (Gram.) Passing over to an object; expressing an action
        which is not limited to the agent or subject, but which
        requires an object to complete the sense; as, a transitive
        verb, for example, he holds the book.
        [1913 Webster] -- {Tran"si*tive*ly}, adv. --
        {Tran"si*tive*ness}, n.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  transitive
      adj 1: designating a verb that requires a direct object to
             complete the meaning [ant: {intransitive}]
      n 1: a verb (or verb construction) that requires an object in
           order to be grammatical [syn: {transitive verb},
           {transitive verb form}, {transitive}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

About our ads
We know you don’t love ads. But we need ads to keep Longdo Dictionary FREE for users. Thanks for your understanding! Click here to find out more.
Go to Top