Search result for

vagrant

(40 entries)
(0.0129 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -vagrant-, *vagrant*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
vagrant    [N] คนจรจัด, See also: คนพเนจร, คนเร่ร่อน, Syn. bum, drifter, tramp, vagabond, Ant. gentleman, toiler, workman
vagrant    [ADJ] จรจัด, See also: เร่ร่อน, พเนจร, ระเหเร่ร่อน, Syn. vagabond, homeless, stray
vagrantly    [ADV] อย่างร่อนเร่

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
vagrant๑. พเนจร๒. ผู้พเนจร [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
vagrantคนจรจัด [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
vagrantคนจรจัด [ประชากรศาสตร์ ๔ ก.พ. ๒๕๔๕]
vagrantคนจรจัด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช.
Vagrant childrenเด็กจรจัด [TU Subject Heading]

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
vagrant(เว'เกรินทฺ) n. ผู้พเนจร,ผู้เร่ร่อน,คนจรจัด. adj. พเนจร,เร่ร่อน,ระเหเร่ร่อน,จรจัด., See also: vagrantly adv., Syn. vagabond,tramp,drifter,aimless,unsettled

English-Thai: Nontri Dictionary
vagrant(adj) พเนจร,ระเหเร่ร่อน
vagrant(n) คนจรจัด,คนร่อนเร่,คนพเนจร

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
คนจรจัด    [N] vagrant, See also: vagabond, Syn. คนพเนจร, คนเร่ร่อน, Example: กรมประชาสงเคราะห์พยายามหาสถานที่ให้คนจรจัดทั้งหลายได้อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่งไม่ต้องร่อนเร่อีกต่อไป, Count unit: คน, Thai definition: ผู้ที่ไม่มีอาชีพและไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
จรจัด    [ADJ] vagrant, See also: unsettled, aimless, homeless, Example: แมวที่อาจารย์เลี้ยงไว้มีอยู่หลายตัวเป็นแมวจรจัด, Thai definition: ไม่มีอาชีพและไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
เด็กจรจัด[n. exp.] (dek jønjat) EN: tramp child ; vagabond child ; vagrant child ; hobo child   
เด็กร่อนเร่[n. exp.] (dek rǿnrē) EN: tramp child ; vagabond child ; vagrant child ; hobo child   FR: jeune clochard [m]
จรจัด[n.] (jønjat) EN: vagabond ; vagrant ; tramp ; hobo   FR: vagabond [m] ; vagabonde [f]
จรจัด[adj.] (jønjat) EN: vagrant ; unsettled ; aimless ; homeless   FR: errant ; nomade ; sans domicile fixe
คนจรจัด[n.] (khon jønjat) EN: vagrant ; vagabond   FR: vagabond [m]
ผีเสื้อพเนจร[n. exp.] (phīseūa phanējøn) EN: Vagrant [m]   
เร่ร่อน[n.] (rērǿn) EN: vagrant ; homeless ; stray   FR: vagabond [m] ; nomade [m] ; sans-abri [m]

CMU English Pronouncing Dictionary
VAGRANT    V EY1 G R AH0 N T
VAGRANTS    V EY1 G R AH0 N T S

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
vagrant    (n) (v ei1 g r @ n t)
vagrants    (n) (v ei1 g r @ n t s)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Wanderleben {n}vagrant life [Add to Longdo]
Vagabundenleben {n}vagrant life [Add to Longdo]
Landstreicher {m}; Landstreicherin {f}; Stadtstreicher {m}; Stadtstreicherin {f} | Landstreicher {pl}; Stadtstreicher {pl}vagrant | vagrants [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
一所不住[いっしょふじゅう, isshofujuu] (n) (1) vagrant; (2) transient lifestyle [Add to Longdo]
非人[ひにん, hinin] (n) (vulg) one group comprising the lowest rank of Japan's Edo-period caste system (often ex-convicts or vagrants) [Add to Longdo]
浮浪児[ふろうじ, furouji] (n) juvenile vagrant; waif [Add to Longdo]
浮浪者[ふろうしゃ, furousha] (n) vagrant; (P) [Add to Longdo]
浮浪人[ふろうにん, furounin] (n) (See 浮浪者) vagrant [Add to Longdo]
風太郎;プー太郎[ぷうたろう(風太郎);プーたろう(プー太郎);ふうたろう(風太郎);プータロー(P), puutarou ( fuutarou ); pu-tarou ( pu-tarou ); fuutarou ( fuutarou ); pu-taro-(P)] (n) (1) (col) vagabond; floater; vagrant; (2) day labourer, esp. on the docks; (P) [Add to Longdo]
放浪者[ほうろうしゃ, hourousha] (n) vagrant [Add to Longdo]
放浪癖[ほうろうへき, hourouheki] (n) vagrant habits; vagabondism; wanderlust [Add to Longdo]
旅烏;旅鴉[たびがらす, tabigarasu] (n) (1) wanderer; stranger; vagrant; vagabond; (2) disparaging term used to refer to someone from another region [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
[máng, ㄇㄤˊ, ] vagrant; ruffian [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Vagrant \Va"grant\, a. [Probably fr. OF. waucrant, wacrant, p.
     p. of waucrer, wacrer, walcrer, to wander (probably of
     Teutonic origin), but influenced by F. vagant, p. pr. of
     vaguer to stray, L. vagari. Cf. {Vagary}.]
     [1913 Webster]
     1. Moving without certain direction; wandering; erratic;
        unsettled.
        [1913 Webster]
  
              That beauteous Emma vagrant courses took. --Prior.
        [1913 Webster]
  
              While leading this vagrant and miserable life,
              Johnson fell in love.                 --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
     2. Wandering from place to place without any settled
        habitation; as, a vagrant beggar.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Vagrant \Va"grant\, n.
     One who strolls from place to place; one who has no settled
     habitation; an idle wanderer; a sturdy beggar; an
     incorrigible rogue; a vagabond.
     [1913 Webster]
  
           Vagrants and outlaws shall offend thy view. --Prior.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  vagrant
      adj 1: continually changing especially as from one abode or
             occupation to another; "a drifting double-dealer"; "the
             floating population"; "vagrant hippies of the sixties"
             [syn: {aimless}, {drifting}, {floating}, {vagabond},
             {vagrant}]
      n 1: a wanderer who has no established residence or visible
           means of support [syn: {vagrant}, {drifter}, {floater},
           {vagabond}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top