English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] disgraceful [ADJ] น่าอับอาย, See also: น่าขายหน้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shameful, dishonorable disgracefully [ADV] อย่างน่าอับอาย, See also: อย่างเสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shamefully

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] disgraceful (ดิสเกรส'ฟูล) adj. น่าอับอายขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า,เสื่อมเสีย, S. disreputable

English-Thai: Nontri Dictionary disgraceful (adj) น่าอาย,น่าขายหน้า,น่าอัปยศอดสู,เสียหน้า

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] อุจาด [ADJ] disgraceful, See also: ugly, Syn. น่าเกลียด, น่าอาย, Example: ภาพที่เห็นเป็นภาพอุจาดตาสิ้นดี อัปยศ [ADV] disgracefully, See also: ignominiously, Syn. อับอาย, ขายหน้า, เสื่อมเสีย, อดสู, Example: คลินตันจะไม่มีวันต้องลาออกจากตำแหน่งไปอย่างอัปยศ เพื่อหนีกระบวนการอิมพีชเมนต์, Thai definition: เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอาย น่าอับอาย [ADJ] disgraceful, See also: shameful; dishonorable, Syn. น่าอดสู, น่าขายหน้า, น่าอาย, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: วัยรุ่นคิดว่า การเปลี่ยนแปลงในร่างกายเป็นเรื่องน่าอับอาย น่าอาย [ADJ] shameful, See also: disgraceful, Syn. น่าอดสู, น่าอับอาย, น่าขายหน้า, Ant. น่าชื่นชม, น่ายินดี, Example: เขาให้เหตุผลว่า สิ่งน่าอายเหล่านี้เป็นผลงานของคนในชุมชนแออัด

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) disgraceful (j) (d i1 s g r ei1 s f @ l) disgracefully (a) (d i1 s g r ei1 s f @ l ii)

CMU English Pronouncing Dictionary DISGRACEFUL D IH2 S G R EY1 S F AH0 L

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary Schande {f} disgracefulness [Add to Longdo] schändlich; erbärmlich; miserabel; skandalös {adj} disgraceful [Add to Longdo] schändlich {adv} disgracefully [Add to Longdo] schmachvoll {adj} | schmachvoller | am schmachvollsten disgraceful | more disgraceful | most disgraceful [Add to Longdo] schmachvoll {adv} disgracefully [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disgraceful \Dis*grace"ful\, a.
     Bringing disgrace; causing shame; shameful; dishonorable;
     unbecoming; as, profaneness is disgraceful to a man. --
     {Dis*grace"ful*ly}, adv. -- {Dis*grace"ful*ness}, n.
     [1913 Webster]
  
           The Senate have cast you forth disgracefully. --B.
                                                    Jonson.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 2.0 (August 2003) [wn]:

  disgraceful
      adj 1: giving offense to moral sensibilities and injurious to
             reputation; "scandalous behavior"; "the wicked
             rascally shameful conduct of the bankrupt"- Thackeray;
             "the most shocking book of its time" [syn:
             {scandalous}, {shameful}, {shocking}]
      2: (used of conduct or character) deserving or bringing
         disgrace or shame; "Man...has written one of his blackest
         records as a destroyer on the oceanic islands"- Rachel
         Carson; "an ignominious retreat"; "inglorious defeat"; "an
         opprobrious monument to human greed"; "a shameful display
         of cowardice" [syn: {black}, {ignominious}, {inglorious},
         {opprobrious}, {shameful}]

From English-German Freedict dictionary [fd-eng-deu]:

  disgraceful [disgreisfəl]
     schmachvoll; schändlich
  

Are you satisfied with the result?

You can...