English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] intellectual [ADJ] เกี่ยวกับปัญญา, See also: ทางสติปัญญา, เกี่ยวกับความคิดและการใช้เหตุผล, Syn. intelligent intellectual [ADJ] ซึ่งมีสติปัญญา, See also: ซึ่งรอบรู้ intellectual [N] ผู้มีสติปัญญาสูง, See also: ผู้รอบรู้, ผู้มีความรู้, ปัญญาชน, Syn. guru, sage, pundit, Ant. idiot

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] intellectual (อินทะเลค'ชวล) adj. เกี่ยวกับปัญญา,ซึ่งมีปัญญาสูง,ใช้สติปัญญา n. ผู้มีปัญญาสูง,ผู้ที่มีเหตุผลสูง,ผู้ที่ใช้สติปัญญา (แทนการใช้อารมณ์) ,intellectuals อำนาจในการเข้าใจเหตุผล,สิ่งที่เกี่ยวกับปัญญา., S. . intellectuality n. คำที่มีความหมายเหมือ

English-Thai: Nontri Dictionary intellectual (adj) มีเชาวน์,มีความรู้ intellectual (n) คนมีความรู้,ผู้มีปัญญา

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] นักปรัชญา [N] philosopher, See also: intellectual, Example: นักปรัชญาหลายคนเชื่อว่าความฉลาดของมนุษย์เป็นสิ่งยากที่คอมพิวเตอร์จะเลียนแบบได้, Thai definition: ผู้รู้, ผู้มีปัญญา กลุ่มปัญญาชน [N] intelligentsia, See also: intellectual, Example: กลุ่มปัญญาชนรวมตัวกันมาเรียกร้องประชาธิปไตยที่หน้าทำเนียบรัฐบาล, Count unit: กลุ่ม, Thai definition: กลุ่มของคนที่มีความรู้หรือความฉลาดอันเกิดแต่การเรียนมามาก

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) intellectual (n) (i2 n t @ l e1 k ch u@ l)

CMU English Pronouncing Dictionary INTELLECTUAL IH2 N T AH0 L EH1 K CH UW0 AH0 L INTELLECTUAL IH2 N AH0 L EH1 K CH UW0 AH0 L

Japanese-English: EDICT Dictionary インテルクチュアル [いんてるくちゅある, interukuchuaru] intellectual [Add to Longdo]

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary intellektuell; geistig {adj} intellectual [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (5 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Intellectual \In`tel*lec"tu*al\ (?; 135), a. [L. intellectualis:
     cf. F. intellectuel.]
     [1913 Webster]
     1. Belonging to, or performed by, the intellect; mental; as,
        intellectual powers, activities, etc.
        [1913 Webster]
  
              Logic is to teach us the right use of our reason or
              intellectual powers.                  --I. Watts.
        [1913 Webster]
  
     2. Endowed with intellect; having the power of understanding;
        having capacity for the higher forms of knowledge or
        thought; characterized by intelligence or mental capacity;
        as, an intellectual person.
        [1913 Webster]
  
              Who would lose,
              Though full of pain, this intellectual being,
              Those thoughts that wander through eternity?
                                                    --Milton.
        [1913 Webster]
  
     3. Suitable for exercising the intellect; formed by, and
        existing for, the intellect alone; perceived by the
        intellect; as, intellectual employments.
        [1913 Webster]
  
     4. Relating to the understanding; treating of the mind; as,
        intellectual philosophy, sometimes called "mental"
        philosophy.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Intellectual \In`tel*lec"tu*al\, n.
     1. The intellect or understanding; mental powers or
        faculties.
        [1913 Webster]
  
              Her husband, for I view far round, not nigh,
              Whose higher intellectual more I shun. --Milton.
        [1913 Webster]
  
              I kept her intellectuals in a state of exercise.
                                                    --De Quincey.
        [1913 Webster]
  
     2. A learned person or one of high intelligence; especially,
        one who places greatest value on activities requiring
        exercise of the intelligence, such as study, complex forms
        of knowledge, literature and aesthetic matters, reflection
        and philosophical speculation; a member of the
        intelligentsia; as, intellectuals are often apalled at the
        inanities that pass for entertainment on television.
        [PJC]

From WordNet (r) 2.0 (August 2003) [wn]:

  intellectual
      adj 1: of or relating to the intellect; "his intellectual career"
      2: of or associated with or requiring the use of the mind;
         "intellectual problems"; "the triumph of the rational over
         the animal side of man" [syn: {rational}, {noetic}]
      3: appealing to or using the intellect; "satire is an
         intellectual weapon"; "intellectual workers engaged in
         creative literary or artistic or scientific labor"; "has
         tremendous intellectual sympathy for oppressed people";
         "coldly intellectual"; "sort of the intellectual type";
         "intellectual literature" [ant: {nonintellectual}]
      4: involving intelligence rather than emotions or instinct; "a
         cerebral approach to the problem"; "cerebral drama" [syn:
         {cerebral}] [ant: {emotional}]
      n : a person who uses the mind creatively [syn: {intellect}]

From English-German Freedict dictionary [fd-eng-deu]:

  intellectual [intəlektʃeəl]
     geistig; intelektuell; Intellektuelle
  

From English-French Freedict dictionary [fd-eng-fra]:

  intellectual [intəlektʃeəl]
     intellectuel
  

Are you satisfied with the result?

You can...